بِسْمِ اللَّهِ النُّور

قیام ۲۲ بهمن

آنچه امروز در میدان نبرد نرم جریان دارد، تقابل دو گفتمان است: گفتمان «اسلام ناب محمدیﷺ» و گفتمان استحاله؛ استحاله‌ای که در پی تبدیل خاموش اسلام ناب به قرائتی سازش‌کار و دنیاپسند، یعنی همان اسلام آمریکایی است. هدف این جریان – که در گفتار و عملکرد برخی از بزرگان و مشاهیر قابل مشاهده است – در واقع تحریف و تهی‌سازی هویت دینی ملت نجیب و شریف ایران اسلامی است.
در این میان، برخی رسانه‌ها با برجسته‌سازی ملی‌گرایی به جای هویت امت اسلامی، با عادی‌سازی سبک‌های زندگی معارض با فرهنگ عفاف و حجاب، و با بازتعریف چهره‌های مسئله‌دار گذشته، در مسیری گام برمی‌دارند که نتیجه آن کمرنگ شدن مرجعیت دین در حیات اجتماعی و جلوگیری از اسوه شدن مردم بصیر و انقلابی ما در جهان اسلام است.
حال آنکه قاعده جاودانه‌ای که در کلام معصوم(ع) آمده، تکلیف همگان را روشن می‌کند:
«الاسلام یعلو و لا یُعلی علیه» اسلام برتر است و چیزی بر آن برتری نمی‌یابد.
این سخن، شعاری احساسی نیست، بلکه اصلی اصیل و تمدنی است؛ بدین معنا که هیچ مکتب و ایدئولوژی، هیچ ملی‌گرایی، هیچ نظام سیاسی و هیچ فرهنگ وارداتی حق ندارد بر فراز گفتمان توحیدی بنشیند یا آن را به حاشیه براند. اسلام ناب، معیار سنجش است. با این حال، به سبب ضعف، رکود و مرگ برخی دستگاه‌ها و نهادها، اسلام به حاشیه رانده شده و صرفاً در قالبی تشریفاتی و تزئینی در برخی مراسم به کار گرفته می‌شود. برای درک این واقعیت، کافی است نگاهی به برخی دانشگاه‌ها یا مراکز درمانی بیفکنیم که در آنها حتی نشانه‌های ظاهری هویت اسلامی و انقلابی به سختی دیده می‌شود.
صرف‌نظر از آنکه مفهوم وطن در معنای سیاسیِ جدید آن محل بحث‌های جدی و در حقیقت صرفاً یک خرافه بزرگ است، بر فرض آنکه حبّ وطن را امری غریزی و طبیعی بدانیم، هنگامی که وطن‌دوستی جای حق‌محوری را بگیرد و به ابزاری برای بازتعریف هویتی مستقل از اسلام تبدیل شود، دیگر نمی‌توان آن را علاقه‌ای سالم و طبیعی به سرزمین دانست؛ بلکه چنین رویکردی پروژه‌ای برای جداسازی ملت از ستون اعتقادی و حق‌پرستی خویش خواهد بود. ملت بزرگ و مؤمن ما، همراه با همسایگان مسلمان خود، نشان داده‌اند که وقتی تعلق به وطن اسلامی به عنوان سنگری در چارچوب ایمان و اتحاد مقدس تعریف شود، زمینه‌ساز پیروزی و شکست دشمنان استعمارگر خواهد بود.
نماد روشن پیوند مردم با ایمان و مقاومت در برابر آمریکا و اسرائیل، راهپیمایی عظیم و تاریخی ۲۲ بهمن، به‌ویژه در سال جاری، بود؛ حضوری میلیونی که تجدید بیعتی دوباره با آرمان‌های انقلاب اسلامی و اصل حاکمیت اسلام به شمار می‌آید. ۲۲ بهمن صرفاً سالگرد یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه نمایش اقتدار مردمی گفتمان برتری اسلام در برابر همه جریان‌هایی است که می‌کوشند انقلاب را از درون تهی سازند یا از بیرون آن را مرعوب کنند.
در برابر فرهنگ ضدانقلاب اسلامی – فرهنگی که گاه با ظاهری فریبنده از آزادی، تنوع یا پیشرفت سخن می‌گوید اما در باطن به دنبال عادی‌سازی عبور از ارزش‌های الهی و ترویج منکرات و بی‌عفتی است – مسئولیت اهل قلم و رسانه دوچندان می‌شود. مقابله با این فرهنگ به معنای طرد اشخاص یا بستن باب گفت‌وگو نیست؛ بلکه به معنای مرزبندی شفاف با تحریف، التقاط و عادی‌سازی ناهنجاری‌های ضد ارزشی است.
از سوی دیگر، تهدیدهای مکرر آمریکا، رژیم صهیونیستی و جریان‌های معاند و منافق، واقعیتی انکارناپذیر در معادلات منطقه است. با این حال، تجربه چهار دهه گذشته نشان داده است که هرگاه این ملت بر مدار ایمان و اتحاد مقدس حرکت کرده، تهدیدها به فرصت تبدیل شده‌اند. دشمن بیرونی زمانی طمع می‌کند که نشانه‌ای از تزلزل هویت اسلامی و ایمانی ببیند؛ و رسانه‌ای که چنین تزلزلی را القا کند و یا سخنان بزدلانه برخی افراد، به نفع مستکبران عمل کرده است.
اسلام ناب محمدیﷺ نه با خشونت کور سازگار است و نه با سازش‌کاریِ توجیه‌شده با عناوینی فریبنده. راه حق، تبعیت آگاهانه و ولایی، همراه با بصیرت، صلابت، عقلانیت و روشنگری است؛ حرکتی در چارچوب رهنمودهای صریح و روشن رهبری انقلاب اسلامی حضرت امام خامنه‌ای مدّ ظله العالی. جامعه‌ای که بر اصل «الاسلام یعلو و لا یعلی علیه» پای بفشارد، نه مرعوب تهدید می‌شود و نه فریب بزک‌های فرهنگی و سیاسی جریان‌های منافق و متقلب را می‌خورد.
امروز بیش از هر زمان دیگر، نیازمند تبیین صریح، استدلال متقن، ایستادگی فرهنگی و جهاد تبیین هستیم؛ ایستادگی و فرهنگ مقاومتی که ریشه در ایمان مردم دارد و جلوه آشکار آن را می‌توان در خروش ۲۲ بهمن امسال به روشنی مشاهده کرد. ستون خیمه این ملت، اسلام است؛ و تا زمانی که ایمان به قرآن و ولایت استوار باشد، هیچ تهدیدی – نه از بیرون و نه از درون – توان فرو ریختن این بنای رفیع را نخواهد داشت.

یاعلی

مطرح شده در ۱۴۰۴.۱۱.۲۳